Wprowadzenie do zmian specyfikacji HDMI 1.0 na HDMI 2.1 (część 1)

Wprowadzenie do zmian specyfikacji HDMI 1.0 na HDMI 2.1 (część 1)

Od premiery pierwszego na świecie odtwarzacza Blu-ray, Samsunga BD-P1000, w 2006 roku, który obsługiwał HDMI, zdecydowana większość odtwarzaczy Blu-ray i urządzeń odtwarzających Full HD była wyposażona w HDMI. Od tego czasu HDMI jest niepokonany i od wielu lat dominuje w branży kablowej, obejmując zarówno sektory transmisji audio i wideo dla klientów indywidualnych, jak i dla przemysłu.

Ewolucja wersji HDMI

1.4 i 2.0 są najpopularniejsze

2.0a obsługuje 4K HDR
HDMI 1.0
Obsługuje Blu-ray i Full HD 1080/60Hz
HDMI 1.0 został wydany 9 grudnia 2002 roku. Jest to jednoliniowy cyfrowy interfejs złącza audio/wideo. Architektura łącza oparta jest na standardzie DVI i wykorzystuje ten sam format transmisji wideo, ale przesyła dźwięk i inne dane pomocnicze w przerwach między strumieniami wideo. HDMI 1.0 umożliwia maksymalne taktowanie TMDS wynoszące 165 MHz (przepustowość każdego łącza wynosi 4,95 Gb/s), podobnie jak DVI. Definiuje on dwa typy złączy: typu A i typu B, które odpowiednio wykorzystują układ pinów oparty na złączach single-link DVI-D i dual-link DVI-D, chociaż złącze typu B nigdy nie było stosowane w żadnym produkcie komercyjnym. HDMI 1.0 wykorzystuje kodowanie 8 b/10 b do transmisji wideo, co zapewnia przepustowość wideo 3,96 Gbit/s (1920×1080 lub 1920×1080 60 Hz) i 8-kanałowy dźwięk LPCM/192 kHz/24-bit. HDMI 1.0 wymaga obsługi wideo RGB i opcjonalnie obsługuje Y′CBCR 4:4:4 i 4:2:2 (wymuszone, jeśli urządzenie obsługuje Y′CBCR i inne interfejsy). Głębia kolorów 10 bpc (30 bitów na piksel) lub 12 bpc (36 bitów na piksel) umożliwia użycie podpróbkowania 4:2:2, ale tylko głębia kolorów 8 bpc (24 bity na piksel) jest dozwolona w przypadku korzystania z RGB lub Y′CBCR 4:4:4. Obsługiwane są tylko przestrzenie kolorów Rec. 601 i Rec. 709. HDMI 1.0 obsługuje tylko określone, predefiniowane formaty wideo, w tym wszystkie formaty zdefiniowane w EIA/CEA-861-B i niektóre inne formaty wymienione w specyfikacji HDMI. Wszystkie źródła/odbiorniki HDMI muszą również umożliwiać wysyłanie/odbieranie natywnego sygnału wideo DVI single-link i być w pełni zgodne ze specyfikacją DVI.
Najwcześniejsza wersja HDMI, wydana w grudniu 2002 roku, została zaprojektowana specjalnie dla oprogramowania Full HD, takiego jak Blu-ray. Jej główną cechą jest jednoczesna integracja transmisji obrazu i dźwięku. W porównaniu z interfejsami czysto wideo w komputerach, takimi jak DVI i DisplayPort, jest ona bardziej odpowiednia dla urządzeń audiowizualnych. HDMI 1.0 obsługuje już wideo DVD i Blu-ray o maksymalnej przepustowości 4,95 Gb/s, z czego 3,96 Gb/s jest wykorzystywane do transmisji strumieni wideo, obsługując rozdzielczość 1080/60p lub UXGA; jeśli chodzi o dźwięk, obsługuje 8-kanałowy kodek LPCM 24 bity/192 kHz, co oznacza, że ​​osiągnął już wielokanałowy dźwięk Hi-Res. W porównaniu ze specyfikacją kabli w tamtym czasie, był on dość mocny.

HDMI 1.1

Standard HDMI 1.1 został wydany 20 maja 2004 roku i dodał obsługę formatu DVD-Audio.
Został wprowadzony na rynek w maju 2004 roku i zawierał nową obsługę formatu DVD-Audio. DVD-Audio przechowuje muzykę PCM w rozdzielczości 16-bit/44,1 kHz do 24-bit/192 kHz na płytach DVD. Pierwotnie miał być następcą formatu CD, podobnie jak SACD, ale niestety oba formaty nie zyskały powszechnej popularności.
HDMI 1.2
Wsparcie dla SACD
Został wydany w sierpniu 2005 roku i oferuje obsługę dźwięku 1-bitowego, znanego również jako strumieniowanie dźwięku SACD, do 8 kanałów. DMI CEC pozwala na sterowanie wszystkimi kompatybilnymi urządzeniami jednym pilotem, co jest bardzo wygodne.
HDMI 1.2 został wydany 8 sierpnia 2005 roku i dodał opcję bitowego audio dla Super Audio CD, do 8 kanałów. Aby HDMI było bardziej odpowiednie do użytku na komputerach PC, wersja 1.2 zniosła również wymóg korzystania wyłącznie z wyraźnie obsługiwanych formatów. Zwiększyła ona możliwości producentów w zakresie tworzenia formatów specyficznych dla dostawcy, umożliwiając dowolną rozdzielczość i częstotliwość odświeżania, nie ograniczając się do predefiniowanej listy obsługiwanych formatów. Dodatkowo dodano wyraźne wsparcie dla kilku nowych formatów, w tym 720p przy 100 i 120 Hz, oraz złagodzono wymagania dotyczące obsługi formatu pikseli, dzięki czemu źródła z lokalnym wyjściem RGB (PC) nie musiały obsługiwać wyjścia Y′CBCR.